***nieujarzmione myśli

nieujarzmione
zachłanne myśli
pożarły radość
przysypały popiołem kwiaty
w ogrodzie serca
zasadzone twoją ręką

róże
odarte z urody
umierając
bezradnie szczerzą kolce

tęcza
posłanka lepszego jutra
zatopiona słonym deszczem
znikła
a z nią garnek złotych marzeń

rozsądek
wyprowadził się
na przylądek martwej nadziei
i mój świat
zastygł w bezruchu
potem skurczył się
zgasł

dobranoc
jutro i mnie już tu nie będzie