***

deszcz cienkimi strugami

obmywał jego obolałe ciało

 zmęczone ramiona

wciąż  próbowały objąć

świat

twarz

rzeźbiona smutkiem

wymowne spojrzenie

 na wpół przymkniętych oczu

 przebaczenie

równie ciężkie jak wina

szelest liści

a może szept

znam cię…

znasz mnie ?

czemu siebie dręczysz ?

dlaczego siebie dręczę…

na polnym kamieniu

ślimak znaczył śliską drogę życia