myśli

myśli
niczym stada kruków
obsiadały jej głowę
ramiona
i twarz
odganiała je
a one uparcie wracały
by pokryć czernią
jej prywatny
świat

z czarnych oczu
spływały czarne łzy
gdy czarne dzioby
wyszarpywały z serca
resztki radości

nie dostrzegła
jak przerażone lustro
zasłoniło szklane oczy
by nie widzieć
udręki
zamkniętej w człowieku

Brak komentarzy »